Określenie Drift odnosi się do techniki jazdy samochodem w kontrolowanym poślizgu.

Kontrolowany poślizg

Dyscyplinę tą zapoczątkowano w Japonii. Na początku było to "ślizganie" się na krętych, górskich drogach. Z czasem te wyczyny zaczęto stosować na torach wraz z organizowaniem zawodów. Wtedy też sport ten został zauważony i spopularyzowany w Stanach Zjednoczonych, czego efektem jest organizowanie słynnego już D1 Grand Prix. Drifting stał się jednym z najbardziej widowiskowych sportów samochodowych.

Nadsterowność

W tym sporcie nie przykłada się wagi do czasu przejazdu, tu prym wiedzie dobra zabawa i prezentowane umiejętności. Drifting w wolnym tłumaczeniu oznacza jazdę bokiem. Cała sztuka polega na wyczynowej jeździe i panowaniu nad samochodem w zakręcie podczas efektownego poślizgu. W tej dyscyplinie najlepiej sprawdzają się pojazdy z napędem na tylną oś, ponieważ charakteryzują się największą podatnością na nadsterowność oraz łatwość poślizgu. W samochodach przednionapędowych technika poślizgu ogranicza się do użycia hamulca ręcznego, czy stawianiu auta bokiem podczas hamowania lewą nogą. Bardziej dynamiczną i efektowną jazdę można uzyskać w pojazdach z napędem na wszystkie koła, wymagają jednak większego zapasu mocy i umiejętności.

Jako najlepsze samochody do driftingu sprawdzają się takie tylnonapędowce jak Nissan 350Z lub z napędem na cztery koła np. Nissan Skyline. Drift samochodu powstaje wtedy, gdy tylne koła przyspieszają w kierunku jazdy szybciej niż przednie.

Wyczynowa jazda jest oczywiście okupiona niszczeniem felg, opon i wielu podzespołów pojazdu. Z reguły już po jednej takiej wyczynowej sesji wiele elementów nadaje się już tylko do wymiany. Czym jednak to jest w porównaniu do dobrej zabawy i zachwycie widzów nad prezentowaną przez nas techniką jazdy.